Tak, zrobiłem to jeszcze raz, jeszcze lepiej, bez psucia czegokolwiek i do tego taniej! To rozwiązanie opisuję już po dość długich praktycznych testach na sobie jako lokalnym ISP. Dodatkowo podaję przykłady konfiguracji.

Co skłoniło mnie do poszukiwania portu Ethernet dla iPada opisałem już przy poprzedniej wersji. Przypomnę tylko, że chodzi o dorobienie portu Ethernet dla iPada, iPhona (MacBook Air też), który jest przydatny np. przy konfigurowaniu urządzeń sieciowych czy w miejscach gdzie sieć jet dostępna tylko po kablu..

Nowością w tej wersji jest zastosowanie innego urządzenia WiFi. Netronix W142C 11n mini travel router 1T1R jest znacznie mniejszy (72x56x14mm), lżejszy (41g), ma dwa porty Ethernet i do tego nie trzeba psuć kabla - w standardzie jest zasilany z USB. No i jest sporo tańszy.

Netronix W142C ma tak jak użyty poprzednio sprzęt trzy tryby pracy: AP (punkt dostępowy), Client (APC - klient innego punktu dostępowego) i Router (brama internetowa). Tryb wybieramy przełącznikiem z boku urządzenia (po przestawieniu urządzenie się samo restartuje i po 30 sek. już działa).

Do zasilania możemy tak jak poprzednio użyć zasilacz akumulatorowy z portem USB do iPhona: JustMobile PP-168 lub tańszy JustMobile PP-08. Praktyczne testy wykazały, że „Apek” może być zasilany z ww. akumulatorków ponad 8 godzin (po 8 h się poddałem a jeszcze była jedna „kreska”). Jeżeli dysponujemy Apple iPad Camera Connection Kit to możemy obejść się bez akumulatora, ale będziemy związani kablem USB.

Teraz kilka słów o konfiguracji (informacje te mogą się przydać również z innymi punktami dostępowymi lub routerami).
Najpierw najbardziej dla mnie przydatny ryb z ręcznie ustawianym numerem IP. Używam go w sytuacjach gdy nie mam w sieci serwera DHCP lub nie chcę (nie mogę) skorzystać z jego usług (IP nie będzie przydzielony automatycznie). Zdarza się to podczas konfiguracji klienckiego urządzenia WiFi (np. Access Pointa jak na obrazku wyżej). Netronix W142C przełączam w tryb AP. Następnie wchodzę w Ustawienia w iPadzie (iPhone), Wi-Fi, wybieram sieć „1T1R…” (typowa nazwa sieci i hasło do niej jest napisane na spodzie urządzenia). Dalej wchodzę w jej szczegółowe ustawienia (niebieski „dziobek”), przełączam na Adres IP Statyczny i wpisuję stosowne numerki. Jeżeli chcemy skonfigurować najpierw nasz „port Ethernet” czyli Netronix W142C to wpisujemy adres IP zgodnie z podanym na spodzie urządzenia (ale z inną ostatnią liczbą np. 192.168.100.10), maskę 255.255.255.0, Router np.: 192.168.100.1 (taki jak na spodniej nalepce), DNS nie jest potrzebny. Po tym zabiegu możemy uruchomić Safari i wpisując adres jak na spodzie urządzenia dostać się do jego konfiguracji (typowy login i hasło też jest na etykietce) np. 192.168.100.1 „admin/admin”.

Jeżeli nie chcemy w Netronix W142C nic zmieniać to od razu możemy wpisać w ustawieniach sieci Wi-Fi w iPadzie (iPhone) stałe IP zgodne z ustawieniami sieci lub urządzenia jakie zamierzamy skonfigurować (może być całkiem inne niż IP Netronixa).
Tryb AP jest też przydatny jeżeli chcemy się naszym iPadem (iPhonem) podłączyć do sieci z DHCP (IP nadawany automatycznie). Wystarczy, że w ustawieniach sieci Wi-Fi w iPadzie pozostawimy włączone „DHCP”. Nasz iPad będzie w sieci lokalnej widziany pod MAC adresem swojej karty Wi-Fi (w trybie AP Netronix W142C jest „przeźroczysty). Jest to ważne, jeżeli w sieci do jakiej się podłączamy istnieje kontrola MAC. Należy administratorowi podać MAC Wi-Fi naszego iPada (iPhone, MacBook Air). Znajdziemy go w: Ustawienia, Ogólne, To urządzenie, Adres Wi-Fi.

Tryb Routera w Netronix W142C przyda się jeżeli chcemy podpiąć się do gniazdka z internetem więcej niż jednym iPadem (iPhonem, komputerem) lub nie chcemy konfigurować ręcznie IP w iPadzie. Numerki IP naszym urządzeniom nada sam Netronix, jedynie może być konieczna konfiguracja ustawień WAN (dostępu do Internetu) w Routerze. Dostaniemy się do niej wpisując w przeglądarce Safari IP podany na spodzie (etykietce) urządzenia np. 192.168.100.1 oraz znajdujący się tam login i hasło (typowo: admin/admin). Zależnie od sieci możemy ustawić stały IP lub pobierany z sieci nadrzędnej przez DHCP. Możemy też zmienić (np. sklonować adres iPada lub innego urządzenie „podpiętego” do routera - jak na obrazku) adres MAC jakim przedstawi się w sieci nasz mini routerek. W tym trybie nie jest on już „przeźroczysty”, ale za to potrafi „rozmnożyć” Internet na wiele urządzeń.

Przy problemach z konfiguracją WAN dobrze jest porozmawiać z administratorem danej sieci.
Jeżeli zamierzamy z urządzenia w jednej lokalizacji korzystać dłużej, zdecydowanie zalecam przynajmniej zmianę hasła sieci Wi-Fi (w ustawieniach urządzenia zakładka: Wireless, Security).
Tryb Router może się przydać również aby szybko skomunikować się z jakimś komputerem tworząc sieć lokalną (nawet bez dostępu do internetu). Wiele programów na iOS pozwala w ten sposób (w sieci lokalnej) przenosić dane z i do komputerów.

Na koniec parę słów o możliwościach Netronix W142C. To maleństwo sporo potrafi. Zasięg sieci Wi-Fi jest całkiem niezły (nawet dwie kondygnacje), jeżeli to za dużo to w celu jeszcze większego oszczędzania energii lub dla zwiększenia bezpieczeństwa możemy ograniczyć moc nadawania (Wireless, Advanced Settings). W trybie AP i Client oba porty Ethernet działają jako switch (można np. wpiąć się do sieci odpinając jakieś urządzenie podłączyć je do drugiego portu). W trybie Router jeden port pracuje jako WAN (podpicie do Internetu), a do drugiego (LAN) możemy podpiąć jakiś komputer. Możemy kontrolować dostęp do internetu wpisując w jego Firewall adresy MAC urządzeń dopuszczonych. Wi-Fi w Netronix W142C może jednocześnie występować pod kilkoma nazwami (SSID).

Osobiście jestem bardzo zadowolony z tego rozwiązania, teraz gdy konfiguruję urządzenie u klientów nie muszę chodzić z MacBookiem i szarpać się z kablem sieciowym. Kabel podpinam do Netronixa i razem z akumulatorkiem zostawiam go tam gdzie wygodnie, a z iPadem mogę np. udać się do anteny w celu jej precyzyjnego ustawienia lub siąść wygodnie w fotelu ;-)

Ewentualne pytania proszę wpisywać w komentarze, chętnie pomogę…